Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

3. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

Art. 874.

Nabywca po uprawomocnieniu się przybicia i zapłaceniu całej ceny staje się właścicielem nabytych ruchomości. Gdy sąd odmówi przybicia, wypłacona cena nabycia ulega zwrotowi.

1. Nabywca ruchomości na licytacji staje się ich właścicielem: a) po upra-womocnieniu się przybicia i b) zapłaceniu całej ceny.

2. W razie odmowy przez sąd przybicia, komornik obowiązany jest wypłacić nabywcy cenę nabycia. W przepisie nie ma mowy o zwrocie pożytków przysługujących nabywcy w myśl art. 869 § 2 k.p.c. oraz o odsetkach. Przyjąć zatem należy, że odsetki nie przysługują, a pożytki nie ulegają zwrotowi.

Art. 875. § 1. Jeżeli licytacja nie doszła do skutku, wierzyciel może w ciągu dwóch tygodni od otrzymania zawiadomienia komornika żądać wyznaczenia drugiej licytacji lub przejąć na własność ruchomości wystawione na sprzedaż albo niektóre z nich w cenie nie niższej od ceny wywołania.

§ 2. Jeżeli egzekucję prowadzi kilku wierzycieli, pierwszeństwo przejęcia ruchomości na własność przysługuje temu z nich, który ofiarował najwyższą cenę, przy równej zaś cenie – temu, na którego żądanie wcześniej dokonano zajęcia.

§ 3. Oświadczenie o przejęciu będzie uwzględnione tylko wtedy, gdy wierzyciel jednocześnie z wnioskiem złoży całą cenę. Własność ruchomości przechodzi na wierzyciela z chwilą zawiadomienia go o przyznaniu mu przejętej rzeczy.

§ 4. W razie niezgłoszenia w przepisanym terminie wniosku o wyznaczenie drugiej licytacji lub oświadczenia o przyjęciu ruchomości na własność, komornik umorzy postępowanie co do nie sprzedanych ruchomości. Jeżeli spomiędzy kilku wierzycieli jedni żądają licytacji, a inni przejęcia ruchomości na własność, wyznaczona będzie druga licytacja.

1. Następstwem bezskutecznej licytacji w pierwszym terminie jest prawo wierzyciela do żądania w terminie dwóch tygodni od otrzymania zawiadomienia komornika: a) wyznaczenia drugiej licytacji albo b) przejęcia na własność ruchomości wystawionych na sprzedaż lub niektórych z nich w cenie nie niższej od ceny wywołania. Zawiadomienie komornika skierowane do wierzyciela, zawierające informację o niedojściu do skutku pierwszej licytacji, jest niezbędne nawet w tym wypadku, gdy wierzyciel był obecny w terminie licytacji i mógł się przekonać, że nie doszła ona do skutku. Jeżeli było więcej wierzycieli, należy o niedojściu do skutku pierwszej licytacji zawiadomić każdego z nich (B. Dobrzański w: Komentarz do k.p.c., s. 1219).

2. Termin dwutygodniowy jest terminem procesowym i dlatego może być przywrócony na podstawie art. 167 i n.k.p.c. Wniosek o przywrócenie terminu powinien być złożony przed umorzeniem postępowania.

3. Jeżeli wnioski o przejęcie zostały zgłoszone przez kilku wierzycieli, termin dwutygodniowy dla każdego z nich biegnie od otrzymania przez nich zawiadomienia komornika o niedojściu do skutku licytacji w pierwszym terminie. Jeżeli egzekucja prowadzona jest z wniosków kilku wierzycieli i jedni żądają licytacji, a inni przejęcia ruchomości na własność, komornik wyznacza drugą licytację (art. 875 § 4 zd. ostatnie k.p.c.). Inaczej natomiast jest w sytuacji, gdy kilku wierzycieli zgłasza wnioski o przejęcie ruchomości na własność, wtedy co do pierwszeństwa przejęcia ma zastosowanie § 2 art. 875 k.p.c.

4. We wniosku o przejęcie ruchomości na własność wierzyciel powinien wskazać ruchomości, jakie chce przejąć i cenę za nie oraz wyłożyć ustaloną kwotę, z zaliczeniem swoich wierzytelności (art. 876 k.p.c.).

5. Komornik wydaje postanowienie o przyznaniu wierzycielowi przejętej ruchomości. Na postanowienie to przysługuje skarga na czynności komornika (art. 767 k.p.c.), na postanowienie sądu zaś zażalenie nie przysługuje. Własność ruchomości przechodzi na wierzyciela po uprawomocnieniu się postanowienia komornika i z chwilą zawiadomienia wierzyciela o przyznaniu mu przejętej rzeczy, (art. 875 § 3 k.p.c.).

6. Komornik umarza postępowanie co do nie sprzedanych rzeczy, jeżeli w terminie nie został zgłoszony wniosek o wyznaczenie drugiej licytacji lub oświaadczenie o przejęciu ruchomości na własność (art. 875 § 4 zd. pierwsze k.p.c.). Nie sprzedane ruchomości ulegają zwrotowi. Komornik wzywa dłużnika, aby zajęte ruchomości odebrał w terminie 14-dniowym pod rygorami przewidzianymi w przepisach o likwidacji nie podjętych depozytów i nie odebranych rzeczy (§ 105 rozp. w sprawie czyn. komorników).

7. Jeżeli egzekucja jest prowadzona z urzędu lub na żądanie uprawnionego organu, przejęcie na własność wierzyciela wymaga jego wniosku. W razie egzekucji grzywien, kar pieniężnych, opłat sądowych i kosztów postępowania Skarb Państwa może przejąć na własność zajęte ruchomości, jeżeli: 1) druga licytacja nie doszła do skutku, 2) nie ma żadnych wierzycieli egzekwujących, 3) przejęcie jest uzasadnione potrzebami jednostek organizacyjnych sądownictwa lub prokuratury, zakładów karnych lub zakładów dla nieletnich podległych Ministrowi Sprawiedliwości. Przejęcie następuje w cenie odpowiadającej 1/2 wartości szacunkowej przejętej ruchomości. Cenę tę po pokryciu z niej kosztów egzekucji zalicza się na poczet zaspokojenia należności dochodzonych w drodze egzekucji. O przyznaniu ruchomości (wyżej wymienionej jednostce organizacyjnej, która wystąpiła o jej przejęcie) komornik orzeka na wniosek prezesa sądu rejonowego, przy którym działa (§ 6 rozp. Min. Spraw, z dnia 2 sierpnia 1991 r. w sprawie sposobu prowadzenia egzekucji grzywien, kar pieniężnych, opłat sądowych i kosztów postępowania, Dz.U. Nr 77, poz. 339).

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *