Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

Art. 815.

Pokwitowanie komornika ma taki sam skutek jak pokwitowanie wierzyciela sporządzone w formie dokumentu urzędowego.

1. Udzielenie pokwitowania przez komornika wywiera te same skutki, co udzielenie pokwitowania przez wierzyciela. Komentowany przepis pozostaje w związku z art. 462 § 2 k.,c., który stanowi, że dłużnik, spełniając świadczenie, może żądać od wierzyciela pokwitowania. Komornik wystawia pokwitowanie dłużnikowi lub osobie, która spełnia świadczenie pieniężne lub wydaje ruchomość, na drodze dobrowolnej, a nie przymusowej w tym ostatnim wypadku zaspokojenie pretensji następuje dopiero po zapłacie wierzycielowi należności pieniężnej lub wydaniu rzeczy.

2. Jeżeli dłużnik spełnia świadczenie do rąk komornika, to z chwilą przyjęcia go przez komornika, dłużnik został zwolniony od zobowiązania, a nie dopiero z chwilą kiedy komornik wyda dłużnikowi pokwitowanie lub odda wierzycielowi przedmiot lub pieniądze.

3. Chociaż z art. 815 k.p.c. wynika, że pokwitowanie komornika ma taki sam skutek jak pokwitowanie wierzyciela, to nie można uznać, by komornik był pełnomocnikiem wierzyciela. Komornik bowiem działa jako organ egzekucyjny.

4. Pokwitowanie powinno zawierać wyraźne stwierdzenie, że roszczenie objęte tytułem wykonawczym zostało zaspokojone, albo określać zakres jego zaspokojenia, jeżeli w całości nie zostało spełnione. Koszty pokwitowania obciążają dłużnika (art. 461 § 3 k.c.). Pokwitowanie to ma charakter dokumentu urzędowego, a według art. 244 § 1 k.p.c. dokument urzędowy stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Po spełnieniu przez dłużnika świadczenia do rąk komornika, dłużnik staje się wolny od zobowiązania określonego w tytule wykonawczym i dlatego postępowanie egzekucyjne podlega umorzeniu, jako bezprzedmiotowe.

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *