Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

Art. 827. § 1.

Przed zawieszeniem lub umorzeniem postępowania należy wysłuchać wierzyciela i dłużnika. Nie dotyczy to wypadku, gdy istnieje wykonalne orzeczenie uzasadniające zawieszenie postępowania lub prawomocne orzeczenie uzasadniające umorzenie postępowania albo gdy zawieszenie lub umorzenie ma nastąpić z mocy samego prawa lub z woli wierzyciela.

§ 2. Na wniosek wierzyciela lub dłużnika organ egzekucyjny wyda zaświadczenie o umorzeniu postępowania.

1. Art. 827 k.p.c. jest przepisem ogólnym i odnosi się do wszystkich przypadków zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny, a więc sąd lub komornik, zobowiązany jest do wysłuchania wierzyciela i dłużnika. Co do wysłuchania stron – por. art. 760 k.p.c. i zamieszczone do tego przepisu uwagi. Obowiązek wysłuchania wierzyciela i dłużnika nie oznacza, że organ egzekucyjny nie może poprzestać na przesłuchaniu tylko jednej strony, jeżeli druga nie stawia się na wezwanie ani nie składa oświadczenia na piśmie. Od woli stron w końcu zależy, czy zechcą być wysłuchane.

2. Nie ma obowiązku wysłuchania stron, gdy istnieje wykonalne orzeczenie uzasadniające zawieszenie postępowania, np. w razie uchylenia natychmiastowej wykonalności tytułu lub wstrzymania jego wykonalności (art. 820 k.p.c.).

Dalej nie ma obowiązku wysłuchania wierzyciela i dłużnika, gdy istnieje pra-womocne orzeczenie uzasadniające umorzenie postępowania, np. w razie poz-bawienia tytułu wykonawczego wykonalności (art. 825 pkt 2 k.p.c.) albo gdy zawieszenie lub umorzenie ma nastąpić z mocy samego prawa, np. na skutek zaprzestania czynności wskutek siły wyższej (art. 173 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.) lub umorzenia postępowania z mocy prawa (art. 823 k.p.c.) wysłuchanie stron jest również zbędne, gdy zawieszenie lub umorzenie postępowania ma nastąpić z woli wierzyciela (art. 820 i 825 pkt 1 k.p.c.). Wysłuchanie jest jednak konieczne, gdy w sprawie występuje więcej wierzycieli lub wszczęcie egzekucji nastąpiło z urzędu albo na żądanie uprawnionego organu (E. Wengerek w: Komentarz do k.p.c., s. 247).

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *