Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

Art. 842. § 1.

Dopuszczalne jest również powództwo o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji administracyjnej. Do pozwu należy dołączyć postanowienie administracyjnego organu egzekucyjnego odmawiające żądaniu wyłączenia przedmiotu spod egzekucji. Niezależnie od wyniku sprawy sąd nałoży koszty procesu na osobę trzecią, powołującą w powództwie o zwolnienie przedmiotu od egzekucji administracyjnej nowe dowody istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, których nie przedstawiła w postępowaniu administracyjnym, mimo że mogła je powołać w tym postępowaniu.

§ 2. Powództwo można wnieść w ciągu dni czternastu od doręczenia postanowienia administracyjnego organu egzekucyjnego, a jeżeli zainteresowany wniósł zażalenie na to postanowienie – w ciągu dni czternastu od doręczenia postanowienia wydanego na skutek zażalenia.

nowienia o odmowie wyłączenia, osoba ta może wystąpić na drogę sądową przewidzianą w art. 842 k.p.c.

2. Powód, występując z pozwem o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji administracyjnej, obowiązany jest dołączyć postanowienie administracyjnego organu egzekucyjnego odmawiające żądania wyłączenia przedmiotu spod egzekucji.

Niedołączenie do pozwu tego postanowienia stanowi brak formalny, który może być usunięty w trybie przewidzianym w art. 130 k.p.c. Jeżeli powód w terminie tygodniowym nie dołączy postanowienia, przewodniczący zarządza zwrot pozwu. Zwrócony w ten sposób pozew nie wywołuje skutków, jakie ustawa wiąże z jego wniesieniem.

3. Wyczerpanie drogi administracyjnej w kwestii zwolnienia spod egzekucji zajętego przedmiotu lub prawa stanowi konieczną przesłankę otwarcia drogi sądowej. Do chwili zatem wydania prawomocnego postanowienia przez organ administracyjny droga sądowa nie jest dopuszczalna. Gdyby przewodniczący nie zauważył braku postanowienia organu administracyjnego o odmowie wyłączenia rzeczy lub prawa i nadał bieg sprawie, sąd powinien odrzucić pozew (art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c.).

4. Powód we wniesionym pozwie o zwolnienie od egzekucji może powołać nowe dowody, których nie powołał w postępowaniu administracyjnym. Gdyby te dowody mógł już powołać w postępowaniu administracyjnym, a z różnych przyczyn ich nie powołał, wówczas sąd nałoży na niego obowiązek zwrotu kosztów procesu, i to bez względu na wynik sprawy.

5. Paragraf 2 art. 842 ustanawia 14-dniowy termin do wniesienia pozwu. W doktrynie istnieje spór co do charakteru tego terminu. Za procesowym jego charakterem opowiadają się E. Wengerek (w: Komentarz do k.p.c., s. 314) i F. Zedler (Powództwo o zwolnienie od egzekucji, s. 182). Natomiast W. Siedlecki (w: Komentarz do k.p.c., s. 1190) i J. Krajewski (Powództwo jako środek obrony…, s. 138) są zdania, że termin ten jest materialnoprawnym terminem do dochodzenia roszczeń. W uchwale składu siedmiu sędziów SN z dnia 4 lipca 1973 r., III CZP 28/73 (OSNCP 1974, z. 3, poz. 42) Sąd Najwyższy wyjaśnił, że „termin z art. 842 § 2 k.p.c. jest terminem zawitym prawa materialnego i nie ma do niego zastosowania przepis art. 117 § 3 zd. 2 k.c”. W doktrynie uchwale tej poświęcono nieco miejsca (S. Wójcik: Termin wytoczenia powództwa o zwolnienie zajętego przedmiotu od egzekucji administracyjnej, PiP 1975, nr 2, s. 94 F. Zedler: Glosa do uchwały SN z dnia 4 lipca 1973 r., III CZP 28/73, NP 1975, nr 3, s. 485 W. Siedlecki: Prawo procesowe a prawo cywilne materialne, Krakowskie Studia Prawnicze, Wrocław-Warszawa-Kraków 1 969, z. 3, 4, s. 97i 98). Na uwagę zasługuje wypowiedź S. Wójcika, który zaakceptował zajęte przez Sąd Najwyższy stanowiko, z tym zastrzeżeniem, że uznał, iż w razie niedotrzymania tego 14-dniowego terminu, można zastosować per analogiam legis art. 117 § 3 zd. 2 k.c.

Obecnie wobec uchylenia art. 117 § 3 k.c. ustawą z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy – kodeks cywilny (Dz.U. Nr 55, poz. 321) wypowiedź S. Wójcika o zastosowaniu analogii z wymienionego przepisu nie jest aktualna. Nie można też przywrócić uchybionego 14-dniowego terminu na podstawie art. 168 i n.k.p.c., skoro ma on charakter materialnoprawny.

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *