Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

Art. 856. § 1.

Dozorca lub dłużnik, któremu powierzono dozór, obowiązani są przechowywać oddane im pod dozór ruchomości z taką starannością, aby nie straciły na wartości, i oddać je na wezwanie komornika lub stosownie do orzeczenia sądu albo na zgodne wezwanie obu stron. Jeżeli dozorca lub dłużnik zobowiązany do wydania ruchomości ich nie oddaje, komornik mu je odbiera.

§ 2. Dozorca obowiązany jest zawiadomić komornika o zamierzonej zmianie miejsca przechowania ruchomości.

1. Dozór powinien być wykonywany tak, aby zapobiegł usunięciu lub uszkodzeniu zajętych ruchomości oraz jak najmniej ograniczał dłużnika i nie obciążał dużymi kosztami. Dozorca obowiązany jest przechowywać oddane mu pod dozór ruchomości z taką starannością, aby nie straciły na wartości.

2. Przy ocenie stosunku między dozorcą a stronami stosuje się art. 835 i n.k.c. o przechowaniu w takim zakresie, w jakim przepisy k.c. nie zawierają postanowień szczególnych (B. Dobrzański w: Komentarz do k.p.c., s. 1202). Obowiązek dozorcy wyrażony w art. 856 § 1 k.p.c. jest szerszy od obowiązku przechowawcy z art. 835 k.c., który jest ograniczony do zachowania rzeczy w stanie niepogorszonym. Przy ocenie prawidłowości wykonania tego obowiązku w granicach określonych w § 1 art. 856 k.p.c. stosuje się art. 471 i n.k.c. tak, jakby dozorca zobowiązany był na podstawie umowy (wyrok SN z dnia 26 kwietnia 1966 r., I CR 312/66, OSNCP 1966, z. 12, poz. 221).

3. Dozorca nie jest funkcjonariuszem państwowym ani organem, nie jest przedstawicielem strony ani jej pełnomocnikiem jest osobą ustanowioną przez komornika, a jej stosunek do stron wynika z przepisów o przechowaniu, które mogą dochodzić swych roszczeń na drodze sądowej. Skarb Państwa i komornik odpowiadają za szkodę wyrządzoną przez dozorcę z tytułu nienależytego nadzoru nad nim (E. Wengerek w: Komentarz do k.p.c., s. 342).

4. Dozorca jest obowiązany wykonywać dozór osobiście nie wyklucza to jednak możności korzystania przezeń z pomocy innej osoby, przeniesienie zaś wszystkich obowiązków dozorcy na inną osobę, tj. oddanie rzeczy do przechowania, jest niedopuszczalne. Zmianę osoby dozorcy może postanowić tylko komornik. (J. Korzonek: Postępowanie egzekucyjne i zabezpieczające, s. 740).

5. Dozorca obowiązany jest wydać ruchomość na wezwanie komornika, stosownie do orzeczenia sądu albo na zgodne wezwanie obu stron. Komornik wezwie dozorcę o wydanie mu ruchomości w cel u sprzedaży, w razie umorzenia postępowania egzekucyjnego lub w razie zmiany dozorcy. Orzeczenie zaś sądu zobowiązujące do wydania ruchomości najczęściej zostanie wydane wskutek skargi na czynności komornika. Słusznie E. Wengerek(w: Komentarzdo k.p.c., s. 342) zgłosił zastrzeżenia do wyrażonego przez J. Korzonka poglądu, iż orzeczenie sądu o zwolnienie spod egzekucji zajętej ruchomości, stanowiącej własność osoby trzeciej, miałoby stanowić podstawę do jej wydania. Wreszcie na zgodne żądanie obu stron dozorca jest obowiązany wydać ruchomość osobie przez nie wskazanej. Dotyczy to sytuacji, gdy dozorcą ustanowiona została osoba trzecia.

6. Jeżeli dozorca lub dłużnik nie uczyni zadość wezwaniu do wydania ruchomości, komornik mu je odbiera.

7. Dopuszczalna jest zmiana miejsca przechowania ruchomości, ale o zamiarze jej dokonania dozorca powinien zawiadomić komornika w celu oceny trafności tej decyzji.

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *