Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

Art. 857. § 1.

Dozorca nie odpowiada za pogorszenie, uszkodzenie, zniszczenie lub zaginięcie zajętych ruchomości, jeżeli zachował staranność, do jakiej był obowiązany w myśl przepisu artykułu poprzedzającego.

§ 2. Dłużnikowi nie przysługuje roszczenie do wierzyciela z powodu uszkodzenia lub zaginięcia zajętych ruchomości podczas ich przewożenia, przesyłki lub przechowywania u dozorcy.

1. Art. 857 § 1 k.p.c. nawiązuje do art. 856 k.p.c., w którym określone zostały obowiązki dozorcy. Jeżeli więc dozorca zachował staranność w wypełnianiu swych obowiązków, nie odpowiada wobec stron za pogorszenie, uszkodzenie, zniszczenie lub zaginięcie zajętych ruchomości. Pogorszenie ruchomości nastąpi, np. wtedy, gdy tucznik stracił na wadze, a uszkodzenie jej – gdy np. samochód uległ korozji. Przy pogorszeniu rzeczy następuje utrata jej wartości, a przy uszkodzeniu – doznaje ona szkody.

2. Dozorca ponosi odpowiedzialność za przypadkową utratę lub uszkodzenie rzeczy (art. 841 k.c.), jeżeli wierzyciel, któremu oddano rzecz pod dozór (art. 861 k.p.c.), używa rzeczy, gdy bez uprzedniego zawiadomienia (art. 856 § 2 k.p.c.) zmienia miejsce przechowania ruchomości, gdy dozorca lub dłużnik używa rzeczy bez koniecznej potrzeby, a bez tych czynności dozorcy szkoda by nie nastąpiła. Ponosi on wreszcie odpowiedzialność, gdy nie zastosuje się do wezwania komornika, sądu lub stron co do wydania rzeczy.

Jeśli chodzi o zmianę miejsca przechowania, należy uwzględnić sytuację, gdy była ona konieczna dla ochrony przed utratą lub uszkodzeniem, i to tak szybko, że uprzednie zawiadomienie komornika (art. 856 § 2 k.p.c.) było niewykonalne (art. 838 k.c. B. Dobrzański w: Komentarz do k.p.c., s. 1204).

3. Art. 857 § 2 k.p.c. reguluje wyłącznie stosunek między wierzycielem a dłużnikiem. Jeżeli na polecenie komornika dokonano przewiezienia, przesyłki lub przechowania u dozorcy zajętych ruchomości i z tych czynności wynikło uszkodzenie lub ich zaginięcie, dłużnik nie ma w stosunku do wierzyciela żadnego roszczenia odszkodowawczego. Gdyby jednak uszkodzenie lub zaginięcie rzeczy nastąpio z winy komornika, wówczas dłużnik może domagać się odszkodowania od komornika i odpowiadającego z nim solidarnie Skarbu Państwa (art. 769 k.p.c.). Jeżeli wyrządzona szkoda pozostawała w związku z zawinionym działaniem osoby trzeciej, osoba ta odpowiadałaby za uszkodzenie lub zaginięcie rzeczy (art. 415 k.c.). Wierzyciel ponosi odpowiedzialność za uszkodzenie lub zaginięcie rzeczy, które oddano mu na przechowanie, a on nie dochował należytej staranności.

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *