Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

Art. 858. § 1.

Dozorca może żądać zwrotu wydatków związanych z przechowywaniem oraz wynagrodzenia za dozór odpowiednio do poniesionych trudów. Nie dotyczy to dłużnika, członków jego rodziny wspólnie z nim mieszkających oraz osoby trzeciej, u której rzecz zajęto.

§ 2. Sumę wydatków i wysokość wynagrodzenia ustala komornik, o czym zawiadamia strony i dozorcę.

1. Art. 858 § 1 k.p.c. określa prawo dozorcy do wynagrodzenia za wykonywany dozór oraz do zwrotu poniesionych przez niego wydatków. Wysokość wynagrodzenia ma być przyznana „odpowiednio do poniesionych trudów” zarówno wynagrodzenie jak i zwrot wydatków są ustalane w postępowaniu egzekucyjnym.

2. Nie są uprawnieni do żądania wynagrodzenia i zwrotu wydatków dłużnik, członkowie jego rodziny wspólnie z nim mieszkający oraz osoba trzecia, u której ruchomość zajęto i oddano pod jej dozór. W doktrynie istnieje spór co do tego, czy wierzyciel, któremu oddano pod dozór zajęte ruchomości, ma prawo do zwrotu wydatków i wynagrodzenia. J. Korzonek (Postępowanie egzekucyjne i zabezpieczające, s. 743) jest zdania, że wierzyciel nie ma takiego prawa, ponieważ nie jest on dozorcą. Odmiennego zdania natomiast są B. Dobrzański (w: Komentarz do k.p.c., s. 1204) i E. Wengerek (w Komentarz do k.p.c., s. 345). Według tych autorów, których pogląd jest przekonujący, wierzyciel, któremu oddano zajętą ruchomość pod dozór, uznany jest wraz z innymi osobami za pełniącego obowiązki dozorcy.

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *