Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

Art. 890. § 1.

Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego, w tym rachunku bankowego obejmującego wkład oszczędnościowy dłużnika jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zakazie wypłat z tego rachunku i obejmuje również kwoty, które nie były na rachunku bankowym obejmującym wkład oszczędnościowy w chwili jego zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia.

§ 2. Wynikający z zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, w tym rachunku bankowego obejmującego wkład oszczędnościowy, zakaz wypłat z tego rachunku nie dotyczy bieżących wypłat na wynagrodzenie za pracę, w tym także dla członków i ich domowników w rolniczych spółdzielniach produkcyjnych, rolniczych spółdzielniach specjalistycznych oraz spółdzielniach osób fizycznych prowadzących gospodarstwo rolne, zrzeszonych w Centralnym Związku Kółek i Organizacji Rolniczych oraz na zasądzone alimenty i renty o charakterze alimentacyjnym zasądzone tytułem odszkodowania. Wypłata na wynagrodzenie za pracę może nastąpić po złożeniu bankowi odpisu listy płac lub innego wiarygodnego dowodu, a wypłata na alimenty i renty alimentacyjne – tytułu wykonawczego stwierdzającego obowiązek dłużnika do płacenia alimentów lub renty. Bank dokonuje wypłat na alimenty i renty do rąk uprawnionego do tych świadczeń.

1. Podobnie jak przy egzekucji z wynagrodzenia za pracę (art. 883 § 1 k.p.c.) § 1 komentowanego przepisu określa chwilę zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, w tym rachunku bankowego obejmującego wkład oszczędnościowy dłużnika chwilą tą jest doręczenie bankowi zawiadomienia o zakazie wypłat z tego rachunku. Przepis ten ponadto określa zakres zajęcia, stanowi bowiem, że zajęcie wierzytelności na wyżej wskazanym rachunku bankowym obejmuje nie tylko stan istniejący na rachunku w chwili zajęcia, ale także kwoty, które jeszcze nie znajdują się na nim, a zostały wpłacone dopiero po dokonanym zajęciu. Zajęcie jest skuteczne do chwili zrealizowania tytułu wykonawczego, na podstawie którego prowadzi się egzekucję. Ponieważ zajęciem objęte są również kwoty, których nie było na rachunku w chwili zajęcia, przeto nie ma potrzeby dalszych dodatkowych zajęć. Dalsze skutki zajęcia wynikają z art. 885, 887 i 888 k.p.c. (art. 893 k.p.c.).

2. Zakaz wypłacania z zajęcia nie dotyczy wypłat na określone cele, a mianowicie: a) na wynagrodzenie za pracę, w tym także dla członków i ich domowników w rolniczych spółdzielniach produkcyjnych, rolniczych, spółdzielniach specjalistycznych oraz spółdzielniach osób fizycznych prowadzących gospodarstwo rolne, zrzeszonych w Centralnym Związku Kółek i Organizacji Rolniczych, b) na zasądzone alimenty, c) na zasądzone tytułem odszkodowania renty o charakterze alimentacyjnym.

Wyłączenie wypłat spod skutków zajęcia na wynagrodzenie za pracę jest zrozumiałe. Chodzi tu bowiem o ochronę zatrudnionych u dłużnika pracowników, a także zapobieżenie unieruchomieniu jego zakładu pracy. Zakaz wypłat na wynagrodzenie za pracę obejmuje nie tylko te osoby, które wiąże z zakładem pracy stosunek pracy, ale także osoby – wymienione w § 2 art. 890 k.p.c. – pozostające z nim w innym stosunku prawnym. Jednakże wyłączenie spod skutków zajęcia na omawiany cel dotyczy wypłat bieżących, a nie zaległych. Wypłaty zaległe mogą się odbywać w ten sposób, że wierzyciel może zgłosić wniosek o wszczęcie egzekucji, dołączyć do niego tytuł wykonawczy i przyłączyć

1. Legitymację do złożenia wniosku o uchylenie lub zmianę zarządzenia tym-czasowego ma nie tylko dłużnik, a także prokurator, jeżeli według jego oceny wymaga tego ochrona praworządności, praw obywateli lub interesu społecznego (art. 7 k.p.c.).

3. Nie jest dopuszczalny na podstawie komentowanego przepisu wniosek wierzyciela o uchylenie lub zmianę wydanego zarządzenia tymczasowego. Zmierzałby on bowiem do wydania nowego zarządzenia tymczasowego, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym, zaskarżenie zaś tego postano-

1. Do uzyskania klauzuli wykonalności wierzycielowi niekiedy potrzebny jest dokument, który organy państwowe obowiązzane są wydawać dłużnikowi. Chodzi tu o takie dokumenty, jak akt małżeństwa w celu uzyskania klauzuli wykonalności przeciwko małżonkowi dłużnika (art. 787 k.p.c.), postanowienie o stwierdzenie nabycia spadku w celu uzyskania klauzuli przeciwko spadkobiercom dłużnika (art. 788 k.p.c.), postanowienie sądu o ustanowieniu zarządcy (art. 931 k.p.c.), akt notarialny, na podstawie którego dłużnik zbył przedsiębiorstwo lub gospodarstwo rolne (art. 789 k.p.c.). Spośród natomiast zaświadczeń wymienić należy zaświadczenie: o powołaniu wykonawcy testamentu (art. 655 k.p.c.) w celu uzyskania przeciwko niemu klauzuli wykonalności (art. 788 § 2 k.p.c.), stwierdzające, u kogo osoba podlegająca władzy rodzicielskiej znajduje się po wszczęciu postępowania o jej oddanie w celu nadania klauzuli wykonalności przeciwko tej osobie (art. 790 k.p.c.), stwierdzające władanie nieruchomością lub statkiem, po wszczęciu postępowania, w którym wydano tytuł egze-kucyjny (art. 791 k.p.c.). Nie chodzi jednak w komentowanym przepisie o takie dokumenty, które znajdują się w posiadaniu osób trzecich lub dłużnika, ponieważ podstawą prawną do ich żądania od tych osób jest art. 248 k.p.c.

2. Jeżeli wierzyciel wykaże, że sam nie mógł uzyskać wymaganych dokumentów, np. wskutek odmowy, sąd zarządza ich wydanie. Sąd zarządza wydanie dokumentów również wtedy, gdy chodzi o nadanie klauzuli z urzędu (art. 1032 k.p.c.).

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *