Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

Artykuł 841 k.p.c.,

określając podstawy powództwa o zwolnienie od egzekucji, nie wymienia interesu prawnego, dlatego też nie wydaje się, by ten interes był tu konieczny (por. T. Rowiński: Interes prawny w procesie cywilnym i postępowaniu nieprocesowym. Warszawa 1971, s. 10).

6. Powództwo o zwolnienie od egzekucji dopuszczalne jest po dokonaniu wszczęcia egzekucji przez zajęcie przedmiotu, którego wyłączenia spod egzekucji domaga się powód. Powództwo wniesione wcześniej podlega oddaleniu jako przedwczesne.

Przed wniesieniem pozwu o zwolnienie od egzekucji osoba trzecia powinna zwrócić się do wierzyciela o wyłączenie zajętego przedmiotu spod egzekucji po to, by nie narazić się na obowiązek zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi na wypadek, gdyby uznał on przy pierwszej czynności procesowej żądanie pozwu i wniósł o przyznanie kosztów procesu, ponieważ nie dał powodu do wytoczenia sprawy (art. 101 k.p.c.).

7. Powództwo o zwolnienie od egzekucji dopuszczalne jest również wtedy, gdy zajęcia dokonano na podstawie tytułu stanowiącego zarządzenie tymczasowe zabezpieczające powództwo.

8. W razie wszczęcia egzekucji przez kilku wierzycieli, osoba trzecia powinna pozwać tylko tych, którzy nie uznali jej żądania zwolnienia od egzekucji.

9. Rodzajem powództw z art. 841 k.p.c. są także powództwa przewidziane w art. 283 i 369 k.p.k., a także art. 135 § 2, art. 137, 138, 139, 142, 143, k.k.w.

10. Nie straciło na aktualności orzeczenie SN (OSNCP 1964, poz. 2), iż w sporze wytoczonym na skutek powództwa o zwolnienie od egzekucji orzeczonych w postępowaniu karnym kar majątkowych i kosztów sądowych biernie legitymowany jest Skarb Państwa reprezentowany przez sąd lub prokuratora – w zależności od tego, kto wydał polecenie wszczęcia egzekucji, w stosunku zaś do zwolnienia od przepadku rzeczy – organ skarbowy, natomiast zwolnienia zajętych rzeczy na poczet odszkodowania – pokrzywdzona jednostka organizacyjna. Wprawdzie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 sierpnia 1991 r. w sprawie sposobu prowadzenia egzekucji grzywien, kar pieniężnych, opłat sądowych i kosztów postępowania (Dz.U. Nr 77, poz. 339) nie wprowadza tego rozróżnienia, ale co do Skarbu Państwa stanowisko to ma uzasadnienie w art. 67 § 2 k.p.c., a co do innych jednostek uzasadnione jest ich interesem.

11. W procesie o zwolnienie od egzekucji dłużnik może różnie ustosunkowywać się do objętego żądaniem pozwu przedmiotu i osoby trzeciej. Gdyby dłużnik kwestionował prawo osoby trzeciej, która wystąpiła lub zamierza wystąpić z powództwem z art. 841 k.p.c., powinien on być pozwany obok wierzyciela.

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *