Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

Po uchwaleniu ustawy

Po uchwaleniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych w 1994 r. polski system prawa autorskiego i praw pokrewnych znajdował się na wstępnym etapie wdrażania rozwiązań powyższych dyrektyw. Ustawa ta była wówczas dostosowana właściwie jedynie do pierwszej dyrektywy – „komputerowej”. Dyrektywa ta odegrała dużą rolę przy formułowaniu treści Rozdziału 7 polskiej ustawy, poświęconego ochronie programów komputerowych. W znacznym stopniu jest on bowiem powtórzeniem odpowiednich zapisów dyrektywy Rady z 1991 r.

Wniosek, że doszło do jej prostego przetransponowania do prawa polskiego, byłby jednak zbyt daleko idący. Dokładniejsza analiza obu aktów dowodziła, że występowały między nimi rozbieżności (np. w związku z prawem majątkowym do zwielokrotniania programu). Pewne odmienności wynikały też, siłą rzeczy, z przekładu z języka angielskiego, co stanowiło po części przejaw ustalonej konwencji terminologicznej. Rozdział 7 polskiej ustawy został zsynchronizowany z tekstem powyższej dyrektywy, zwłaszcza w końcowej fazie prac ustawodawczych. Poszczególne projekty ustawy, w tym przede wszystkim wcześniejsze ich redakcje, formułowane były w sposób bardziej niezależny od rozwiązań unijnych, które w kształcie nadanym im przez komentowaną dyrektywę pojawiły się przecież w trakcie prac ustawodawczych nad polską regulacją ochrony prawnej programów komputerowych.

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *