Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

Podobny problem

Wydaje się wobec tego, iż bardziej prawidłowym i ugruntowanym praktycznie podejściem jest stanowisko pierwsze, szerzej ujmujące przedmiot własności intelektualnej. Za tym, aby prawa autorskie i prawa pokrewne były kwalifikowane łącznie z prawami własności przemysłowej jako większa całość normatywna (prawa własności intelektualnej) przemawia występowanie w obrocie prawnym specyficznych dóbr niematerialnych. Ze względu na duże znaczenie praktyczne zdecydowano się na wprowadzenie ich ochrony na zasadzie konstrukcji praw bezwzględnych, mimo iż istniały trudności z jednoznacznym zakwalifikowaniem tych praw do praw autorskich, praw pokrewnych czy też szeroko rozumianych praw wynalazczych. Najbardziej typowym tego przykładem są topografie układów scalonych, czyli układów półprzewodnikowych, objęte ochroną na szczególnych zasadach w ramach Prawa własności przemysłowej za wzorem pionierskiej w tym zakresie ustawy amerykańskiej (pochodzącego z 1984 r. tzw. Semiconductor Chip Protection Act).

Podobny problem występował w odniesieniu do programów komputerowych, które pod rządami ustawy o prawie autorskim z 1952 r. nie były chronione w ramach żadnego reżimu praw wyłącznych na dobrach niematerialnych. Część doktryny wypowiadała się przeciw zastosowaniu do ochrony programów dla maszyn cyfrowych tradycyjnych konstrukcji prawa autorskiego. Argumentowano to tym, iż programy komputerowe nie mają wymaganych przez ustawę autorskoprawną, niezbędnych do uznania ich za utwór właściwości, a ich ewidentna użyteczność zbliża je raczej do dzieł będących wynikiem działalności wynalazczej. Przyjęte ostatecznie aktualne rozwiązanie (Rozdział 7 ustawy), uwzględniające specyfikę programów jako utworów, stanowi wobec tego kompromis między zwolennikami przyznania im czysto au- torskoprawnej ochrony a głosami proponującymi odrębny systemowo od przeznaczonego dla utworów w ogólności reżim ustawowy (tzn. podobnie jak to przedstawia się obecnie odnośnie do topografii układów scalonych).

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *