Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

Powyższe historyczne uwagi

Dlatego też wydanie w 1996 r. stosownej dyrektywy spowodowało, iż polski system ochrony własności intelektualnej, mimo jego niedawnej, radykalnej zmiany, mającej w założeniu także cele integracyjne, stał się – odnośnie do sfery baz danych – systemem niedostosowanym do wspólnotowych standardów europejskich. Niedostosowanie to wystąpiło przy tym w dwóch obszarach: 1) gwarantowanej przez nową dyrektywę ochrony baz danych na gruncie prawa autorskiego oraz 2) stanowiącej ewidentne novum szczególnej ochrony baz danych, czyli tzw. ochrony sui generis, niezależnej od posiadania przez nie twórczego charakteru w rozumieniu prawa autorskiego.

Powyższe historyczne uwagi można podsumować stwierdzeniem, iż uchwalenie ustawy o ochronie baz danych doprowadziło do wyrównania polskich standardów ochronnych w tym zakresie z analogicznymi standardami wspólnotowymi (oczywiście, pomijając pewne mniej lub bardziej istotne różnice między postanowieniami dyrektywy unijnej z 1996 r. a zapisami polskiej ustawy), czego nie można w tej chwili powiedzieć o podstawowej sferze własności intelektualnej, objętej regulacją ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *