Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

Problematyka baz danych

W dniu 27.7.2001 r. uchwalona została nowa ustawa o ochronie baz danych (Dz.U. z 9.11.2001 r. Nr 128, poz. 1402), która wejdzie w życie po długim, rocznym okresie vacatio legis, tzn. 10.11.2002 r. Stanowi ona typowy przykład regulacji, mającej na celu dostosowanie polskiego systemu prawnego do standardów, obowiązujących w Unii Europejskiej, do członkostwa w której Rzeczpospolita Polska usilnie aspiruje. Bezpośrednim bodźcem do uchwalenia powyższej ustawy była bowiem wydana przez Parlament Europejski i Radę Unii Europejskiej Dyrektywa Unii Europejskiej nr 96/9 z 11.3.1996 r. o prawnej ochronie baz danych, stanowiąca normatywny wzór dla zastosowanych w komentowanej ustawie rozwiązań.

Problematyka baz danych została uwzględniona już w pierwotnej wersji obecnie obowiązującej ustawy z 4.2.1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz. 904 ze zm.). Jej art. 3 traktuje bowiem bazy danych jako jedną z rodzajowych kategorii tzw. zbiorów materiałów, stanowiących odrębne utwory w rozumieniu prawa autorskiego. Naturalnie w momencie uchwalania nowej ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie mogło być mowy o braniu pod uwagę standardów Unii Europejskiej w dziedzinie szczególnej ochrony baz danych, gdyż w tym czasie standardy takie jeszcze formalnie nie funkcjonowały (trwały dopiero prace koncepcyjne w tym zakresie – pierwszy projekt dyrektywy unijnej, dotyczącej problematyki ochrony baz danych, pochodzi z 1992 r.).

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *