Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

Solidarność zawodowa między prawnikami

Należy rozważyć wzmacnianie solidarności zawodowej między prawnikami (np. sędziami, adwokatami, notariuszami) w celu możliwie największego rozwinięcia kultury pomocy prawnej pro bono dla obniżenia kosztów i poszerzenia dostępu do wymiaru sprawiedliwości.

Informacja. Należy powszechnie udostępniać prawną i praktyczną informację na temat pomocy prawnej. Taka informacja mogłaby być udostępniana poprzez strony internetowe monitorowane przez państwo, informujące i edukujące osoby o ich prawach i obowiązkach, w tym krokach, jakie powinny podejmować dla realizacji swoich praw. Niektóre rodzaje porad i pomocy mogą być udzielane w inny sposób niż przez prawników.

Spory między obywatelami różnych państw. Należy również rozważyć zapewnienie pomocy prawnej osobom z ograniczonymi środkami finansowymi, które uczestniczą w sporach o charakterze międzynarodowym. Ważne jest tu rozważenie użyteczności „Europejskiego porozumienia o przesyłaniu wniosków o pomoc prawną” (Traktaty europejskie, seria 92), które ułatwia przesyłanie i otrzymywanie wniosków o pomoc prawną.

Prawo do bezpłatnego korzystania z pomocy prawnika wyznaczonego z urzędu jako element prawa do rzetelnego procesu sądowego, gwarantowanego przez Artykuł 6 „Europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności” – wybór orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Europejskiej Komisji Praw Człowieka

Na „Forum pomocy prawnej” (7-8 VI 2002, Warszawa, Sejm RP) opracowała Magda Krzyżanowska-Mierzewska, radca prawny, prawnik w Kancelarii Euro-pejskiego Trybunału Praw Człowieka, Strasbourg.

Unia Europejska postawiła sobie za cel utrzymywanie i rozwijanie obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, na którym zapewniony jest swobodny przepływ osób.

Artykuł 61(c) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską postanawia, że w celu stopniowego tworzenia takiego obszaru Rada ma podjąć środki dotyczące współpracy sądowej w sprawach cywilnych.

Zgodnie z Artykułem 65(c) Traktatu środki te mają obejmować sposoby usunięcia przeszkód w dobrym funkcjonowaniu procedur cywilnych, w razie potrzeby poprzez zachęcanie do uzgodnienia zasad dotyczących postępowania cywilnego mających zastosowanie w państwach członkowskich.

Rada Europejska, która 15 i 16 X 1999 r. zebrała się w Tampere, wezwała Radę Unii Europejskiej do ustalenia minimalnych standardów zapewniających należyty poziom pomocy prawnej z urzędu (legał aid)* w sprawach transgranicznych na terenie całej Unii.

W marcu 2000 r. Komisja Europejska wydała Zieloną księgę (Green paper) na temat pomocy prawnej z urzędu w sprawach cywilnych. W lutym 2001 r. zorganizowano spotkanie z krajowymi ekspertami i zainteresowanymi kręgami zawodowymi w celu zebrania ich opinii przed przygotowaniem inicjatywy ustawodawczej.

Celem Zielonej księgi było rozpoznanie problemów, na jakie napotykają osoby prowadzące procesy w sprawach transgranicznych przy uzyskiwaniu dostępu do pomocy prawnej z urzędu oraz zaproponowanie rozwiązań tych problemów.

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *