Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

W zakresie prawa prywatnego międzynarodowego

Wyznacznikiem dla analizowania zobowiązań Polski wobec Unii Europejskiej w omawianym zakresie jest niewątpliwie Układ Europejski z 16.12.1991 r. o sto-warzyszeniu Polski ze Wspólnotami Europejskimi (załącznik do Dz.U. z 1994 r. Nr 11, poz. 38), zwany często Układem Stowarzyszeniowym. Zgodnie z jego art. 66, Państwo Polskie zobowiązało się do zapewnienia podobnego poziomu ochrony w dziedzinie własności intelektualnej do ochrony przewidzianej w tym zakresie w aktach prawnych Wspólnot Europejskich. Nie chodzi wobec tego o konieczność mechanicznego przejmowania gotowych już rozwiązań unijnych do wewnętrznego systemu prawa polskiego. Dlatego też przejmowanie standardów przyjętych w poszczególnych dyrektywach może owocować znacznie dalszym odchodzeniem od oryginału, niż to było w przypadku dostosowywania brzmienia ustawy do europejskiej regulacji w zakresie prawnej ochrony programów komputerowych.

W zakresie prawa prywatnego międzynarodowego sytuacja jest o tyle skompli-kowana, iż w ustawie z 12.11.1965 r. – Prawo prywatne międzynarodowe (Dz.U. Nr 46, poz. 290 ze zm.) brak jest wyraźnego kolizyjnego unormowania prawa właściwego dla międzynarodowych stosunków osobistych i majątkowych w obrębie prawa autorskiego i praw pokrewnych. Jeżeli więc zajdzie sytuacja kolizyjna między dwoma porządkami prawnymi – polskim i określonego obcego państwa, np. jeśli prawa autorskie polskiego twórcy zostaną naruszone przez bezprawne wydanie jego dzieła literackiego na zagranicznym terytorium – tmdno na podstawie powyższej ustawy stwierdzić, według jakiego prawa przypadek ten ma być oceniany.

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *