Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

Wprowadzenie do ustawy odrębnego rozdziału

Również zapisy ustawy, mieszczące się w drugim obok prawa cywilnego podsta-wowym dziale normatywnym – prawa karnego (por. Rozdział 14 ustawy), nie mogą być należycie pojmowane bez odwołania się do szerszego kontekstu systemowego. W tym zakresie sytuacja przedstawia się dodatkowo o tyle ciekawiej, iż jesteśmy świadkami okresu przejściowego stosowania wdrażania nowych unormowań karnoprawnych, które zastąpiły przestarzałe regulacje z 1969 r. Chodzi o Kodeksy karny i postępowania karnego (por. odpowiednio: Dz.U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 i Dz.U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555), które wobec konieczności przedłużenia vacado legis, nie-zbędnego do należytego przygotowania się aparatu ścigania do sprawnego stosowania nowych rozwiązań i instytucji, ostatecznie stały się prawem powszechnie obowiązującym z datą 1.9.1998 r.

Wprowadzenie do ustawy odrębnego rozdziału, poświęconego ochronie karnoprawnej praw autorskich i pokrewnych, podyktowane zostało dwoma zasadniczymi względami:

– 1) potrzebą zaostrzenia odpowiedzialności za naruszanie powyższych praw, zwłaszcza odnośnie do piractwa komputerowego i fonograficznego oraz

– 3) specyfiką przestępczości w obszarze własności intelektualnej, nie uwzględnioną w ogólnej, kodeksowej regulacji prawa karnego, a przejawiającą się głównie w szczególnym ukształtowaniu stanów faktycznych oraz trybu ścigania zabronionych działań. Mimo tych odmienności karnoprawne przepisy ustawy powinny być odczytywane z uwzględnianiem uzupełniających je postanowień kodeksowych – części ogólnej Kodeksu karnego oraz Kodeksu postępowania karnego (por. rozdział VII).

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *