Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

Wyłączenie przedmiotów zajętych

Wyłączenie przedmiotów zajętych powinno nastąpić z urzędu, gdyby jednak zostały one zajęte, dłużnik może zgłosić odpowiedni wniosek.

2. Według pkt 1 art. 829 k.p.c. nie podlegają egzekucji „przedmioty urządzenia domowego”. Pojęcie to jest szerokie i obejmuje meble pokojowe, kuchenne i inne przedmioty potrzebne do urządzenia mieszkania, ale nie warsztatu pracy. Nie podlega również zajęciu bielizna osobista, pościelowa i stołowa oraz ubranie codzienne oraz do pełnienia służby lub wykonywania zawodu niezbędne nie tylko dla dłużnika, ale i dla członków jego rodziny.

3. Zapasy żywności i opału rozumieć należy szeroko, a więc nie tylko potrzebne do wyżywienia dłużnika i będących na jego utrzymaniu członków rodziny przez jeden miesiąc, ale także zapasy w postaci nie wymłóconego zboża.

4. Wyłączeniu spod egzekucji podlegają zwierzęta domowe, które przynoszą korzyści dla wyżywienia dłużnika i członków jego rodziny wraz z paszą i ściółką potrzebną do utrzymania tych zwierząt do najbliższych zbiorów.

5. W pkt 4 art. 829 k.p.c. wyłączono od egzekucji narzędzia i inne przedmioty niezbędne do osobistej pracy dłużnika. Ocena, czy poszczególne przedmioty są niezbędne, zależy od ustalenia, jaki zawód wykonuje dłużnik w chwili zajęcia. Powinien to być zawód, w którym dłużnik osobiście wykonuje pracę. Obojętne jest, czy to będzie praca umysłowa, czy też praca fizyczna. W orzecznictwie wyrażono pogląd, że dorożka samochodowa (taksówka) nie jest dla dłużnika przedmiotem niezbędnym do wykonywania zawodu kierowcy samochodowego, gdyż nie mając własnego samochodu, może również zarabiać na utrzymanie własną pracą (OSN 1954, poz. 24).

Spod egzekucji są wyłączone także surowce potrzebne dłużnikowi do produkcji na okres jednego tygodnia. Chodzi tu naturalnie o surowce do wykonywania osobiście pracy zarobkowej przez dłużnika. Nie można dlatego podzielić zapatrywania wyrażonego przez W. Siedleckiego (w: Komentarz do k.p.c., s. 1166), że w komentowanym przepisie jest podział na pracę osobiście wykonywaną przez dłużnika i na pracę nie wykonywaną osobiście, o charakterze produkcyjnym. W drugim wypadku zwolnieniu spod egzekucji podlegają surowce niezbędne do produkcj na okres jednego tygodnia.

6. W pkt 5 art. 829 k.p.c. rozróżnia się dwie sytuacje, a mianowicie gdy dłużnik pobiera periodycznie stałą płacę i gdy jej nie otrzymuje. W wypadku, gdy dłużnik pobiera stałą płacę periodycznie, zwolnieniu spod egzekucji podlega w odpowiednim stosunku do ograniczeń przewidzianych w art. 833 k.p.c. w zw. z art. 87 k.p. kwota pieniężna, jak przy egzekucji z wynagrodzenia za pracę. Ta kwota pieniężna zwolniona od egzekucji będzie zależała nie tylko od wysokości wynagrodzenia dłużnika, ale także od tego, czy zajęcia dokonano na poczet świadczeń alimentacyjnych, czy też innych wierzytelności, ale za czas do najbliższej wypłaty.

Gdy dłużnik nie otrzymuje stałej płacy (np. rolnik) nie podlegają egzekucji pieniądze niezbędne na utrzymanie dla niego i jego rodziny przez okres dwóch tygodni. Ocena wysokości tej kwoty należy do organu egzekucyjnego, przy czym powinien on mieć na uwadze to, że w tym ograniczeniu mieści się zabezpieczenie minimum egzystencji.

7. W pojęciu przedmioty niezbędne do nauki mieszczą się nie tylko przedmioty do nauki pobieranej osobiście przez dłużnika, ale także niezbędne dla dłużnika w celu udzielania nauki oraz do pobierania nauki przez członków jego rodziny (OSNCP 1969, poz. 65). Co stanowi przedmiot niezbędny do nauki zależy od okoliczności konkretnego wypadku, np. fortepian służący nauczycielowi do nauki gry na fortepianie podlega wyłączeniu dotyczy to również wypadku, gdy nauczycielem jest członek rodziny dłużnika.

Za papiery osobiste uznać należy dokumenty w postaci świadectw, legitymacji, dyplomów, listów nie zalicza się do nich papierów nie związanych z osobą dłużnika lub jego rodziny, np. papiery osobiste sławnych ludzi mające wartość dla osób je zbierających. Dotyczy to również odznaczeń. Natomiast kolekcje odznaczeń mających wartość numizmmatyczną podlegają egzekucji (art. 865 k.p.c.).

Przedmioty do wykonywania praktyk religijnych są zwolnione od egzekucji, bez względu na to, o jakie wyznanie chodzi, oraz czy dotyczą rzeczy ruchomych, czy też nieruchomych. Nie są jednak zwolnione od egzekucji przedmioty znajdujące się u dłużnika w celach handlowych lubwzwiązkuzich kolekcjonowaniem. Do przedmiotów, które z racji przeznaczenia i osoby dłużnika nie podlegają egzekucji, gdy dłużnikiem jest parafia jakiegokolwiek kościoła lub wyznania, zalicza się świątynie, urządzenie świątyni, szaty i naczynia liturgiczne, krzyże itp. (orz. SN z dnia 17 września 1 969 r„ III CZP 68/69, OSNCP 1970, poz. 29).

Przedmioty codziennego użytku to te, które służą codziennie dłużnikowi, ale nie są wymienione w pkt 1 art. 829 k.p.c., nie są również dla niego niezbędne, mają jednak dla niego znaczną wartość użytkową, tzn. dobrze zaspokajają jakąś potrzebę. Gdyby te przedmioty mogły być sprzedane poniżej ich wartości, wówczas nie podlegają one egzekucji.

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *