Blog specjalisty Marcina Małachowskiego z zakresu prawa oraz z zakresu finansów.

Zalecenia Rady Europy

Z cytowanych zaleceń Rady Europy wynika obowiązek Państwa stworzenia nie tylko systemu zastępstwa procesowego dla osób ubogich, ale szerzej

– systemu dostępu do pomocy prawnej, porad, informacji itp. W powyższym rozdziale przedstawiliśmy instytucje publiczne, organizacje pozarządowe, gdzie można uzyskać pomoc prawną, a także inne sposoby osiągnięcia tego celu. Z lektury można odnieść wrażenie, że osoba poszukująca pomocy prawnej może ją otrzymać z wielu różnych źródeł. Oczywisty wniosek, jaki się wszakże nasuwa, to rozproszenie istniejących możliwości uzyskania pomocy i brak jakiejkolwiek koordynacji działań różnych podmiotów. Zwraca też uwagę dysproporcja możliwości uzyskania pomocy w zależności od charakteru potrzeb – na przykład wyraźnie większe możli- wości mają osoby poszukujące pomocy w sprawach naruszeń praw konsumenta. Choć istnieją instytucje państwowe zajmujące się wybranymi dziedzinami, jak na przykład rzecznicy praw konsumentów czy powiatowe centra pomocy rodzinie, to Państwo nie ma całościowej polityki zapewnienia pomocy prawnej osobom ubogim.

Istnieje zatem paląca potrzeba stworzenia systemu, sieci punktów porad świadczących pomoc prawną, na przykład powiatowych centrów pomocy prawnej, które wykorzystywałyby dotychczasowe doświadczenia istniejących w starostwach centrów pomocy rodzinie i biur rzecznika praw konsumenta .

Jak dotąd udzielanie pomocy prawnej osobom ubogim jest domeną organizacji pozarządowych. W ruchu pozarządowym, w przeciwieństwie do polityki Państwa w tej mierze, dostrzeżono potrzebę konsolidacji działań, wymiany informacji i doświadczeń, tworzenia wspólnych standardów udzielania pomocy prawnej. Świadczy o tym współpraca w ramach sieci biur porad obywatelskich, powstanie Pozarządowej Platformy Poradniczej, działania Fundacji Uniwersyteckich Poradni Prawnych. Fundacja ta finalizuje prace nad projektem ustawy o uniwersyteckich poradniach prawnych.

Korporacje prawnicze mogłyby także rozważyć wprowadzenie do przepisów etyki zawodowej obowiązku bądź co najmniej zachęty do poświęcenia przez aplikantów, ale i pełnoprawnych członków korporacji, określonej ilości godzin rocznie na świadczenie pomocy prawnej osobom ubogim pro publico bono (indywidualnie lub w ramach organizacji zajmujących się świadczeniem takiej pomocy). Kilkadziesiąt czy nawet kilkanaście godzin poświęconych rocznie przez wszystkich prawników pozwoliłoby na objęcie pomocą ogromnej rzeszy potrzebujących.

Także rolą Państwa jest uświadamianie korporacjom prawniczym potrzeb osób ubogich i propagowanie świadczenia im pomocy prawnej. Dobrym przykładem był wspomniany apel Ministerstwa Sprawiedliwości do prawników o udzielanie przez tydzień pomocy ofiarom przestępstw.

This entry was posted in Kodeks. Bookmark the permalink.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *